Hinihintay kong dumating ang August 16!
Ang tagal niya!
Baka na-trapik lang....
Tuesday, July 19, 2011
Sunday, July 17, 2011
One Party Night at 7th High
 |
| At 7th High Club |
Dalawang taon na kami sa kompanya, good thing sagot ng managers ang gastos sa party. Maghahating-gabi na nang dumating ako kasama ang tatlo ko pang opismeyts sa 7th High sa The Fort. Kagagaling lang namin nanood ng last full show ng Harry Potter 7 sa Market Market Mall.
Kasama kami sa guest list kaya naman walang bayad.
"Sir, ilang taon na kayo?" tanong ng lalaki na nagbabantay sa may entrance area. Para lang din kasi akong bata at marahil akala niya ay menorde-edad lang ako. Siyempre, may rule yata sila na hindi pinapapasok ang mga menorde-edad. Simpleng checkered polo at jeans ang suot ko.
"Twenty plus," sagot ko naman. Na mukha namang naniwala kaya hinayaan na akong makapasok.
Naka-dalawang baso lang ako ng kung anong alak na 'yon na pinainom ng mga kasamahan ko sa akin. Konting-inom. Sayaw. Sayaw. Sayaw. Maingay sa loob ng bar. Hindi magkarinigan kung mag-uusap dahil nga sa lakas ng musikang pumapailanlang sa ere. Maraming tao. Mga seksing babae na kinulang sa saplot sa katawan at puno ng make-up ang mukha. Mga lalaki naman, kanya-kanyang paporma. Iba't ibang lahi.Hindi lang Pinoy. May Kano, negro atbp.
Sayaw lang ako nang sayaw. Hanggang sa mapagod. Pahinga ng konti. Balik sa dance floor. Sayaw na naman. May mga babaeng gumigiling sa stage. Paiba-iba. Yung iba marahil bumababa kapag pagod na. Tapos iba na naman. Pinagtitinginan. Pinagpapantasyaan ng ilan.
Maraming sumasayaw na parang wala ng bukas. At isa na ako doon. Minsan lang ako nakakapunta sa ganitong lugar.Kaya itinodo ko na. Nabubunggo ako ng ilan. Deadma lang. Patuloy pa rin sa pag-indak.
Marami ang nalasing. Marami ang napagod. Pero hindi ako nalasing kasi konti lang nainom ko. Maayos pa rin akong nakauwi ng bahay ngayon lang at gumawa nitong blog entry.
Antok na ako. Tulog muna.
Thursday, July 14, 2011
Harry Potter: IT ALL ENDS
Ang lahat ay may katapusan.
Just can't believe na matatapos na ang Harry Potter.
I love to watch the movie this weekend and see how it goes!
Never read the book so totally I have no idea on its ending.
Sunday, July 10, 2011
CPA Board Exam Story Part 2
This is a story of success through Faith in God, positive attitude and Hardwork
Karugtong ng CPA Board Exam Story na isinulat ko ilang buwan na ang nakakalipas.
Mahirap ang buhay ng isang working-reviewee. Hindi biro ang lahat ng mga pinagdadaanan ko. Nag- enroll ako sa CPAR para sa review. Hindi pa rin ako nawawalan ng pag-asa na baka sa pangatlong pagkakataon ay makamit ko na ang matagal ko ng minimithi. Sabado at Linggo ang pasok ko sa review. At mas pinili ko na sa Room 2 pumapasok palagi dahil ang unang subject sa Sabado ay Law. Ini-expect ko na mali-late o di kaya naman ay absent every Saturday. Paano ba naman kasi, ang work schedule ko ay 5pm to 2am. Antok na antok pa ako kapag humabol sa 8am sked ng Law. Sabi ko, kaya ko naman sigurong magbasa ng libro na lang.
Every weekends, ang tren ng PNR ang lagi kong sinasakyan papuntang review. Siksikan tuwing umaga pero tinitiis ko ang lahat ng ‘yon. Dahil bukod sa nasa 30 minutes lang ang travel time from FTI Station hanggang Espanya Station, Sampung piso lang pamasahe. Sa Taguig pa kasi ako manggagaling. Nakakatipid din ako kahit papano.
Wala naman akong naging problema sa review. ‘Yon nga lang marami din akong backlogs. Marami akong hinahabol. At minsan may mga subjects na hindi ko na napapasukan. Maraming dahilan kung bakit di ako nakakapasok. Una, dahil sa late ako. Minsan tinatamad pumasok, mahirap labanan ang antok,kaya mas piniling umabsent na lang muna at sa bahay na lang mag-aral kapag may energy na. Minsan naman may mga activities sa bangko na kailangan kong uma-attend. Matagal na panahon din akong nawalan ng social life. Bihira na lang akong na kakapamasyal. At kapag niyaya ako ng mga opismeyts ko ay tumatanggi ako dahil nga marami pa akong aaralin.
Bago pumasok sa work, mahaba na ang dalawang oras na ako ay makapag-aral. Gustuhin ko mang ibigay ang 100% kung effort sa pag-aaral, talagang gahul na ako sa oras. Pag-uwi ko naman galing work, pagod na pagod na rin ako kaya dumerecho na ako ng tulog. Minsan iniisip ko tuloy na ‘wag na lang kaya akong mag-exam dahil parang hindi ko na rin kaya. Subalit isang bahagi naman ng aking isip ang nagsasabing itutuloy ko daw anuman ang mangyari.
Hindi ko muna ipinaalam sa aking mga managers na nagrerebyu ako ulit. Alam kong hindi sila pabor na maging CPA ang isang tao dahil hindi rin naman daw ito magagamit sa international bank kung saan kami nagta-trabaho. Pero hindi rin nagtagal ay nalaman nila, marahil ay marami ang nakapagsabi. Marami din akong naririnig sa mga opismeyts ko, lagi akong tinatanong ng ilan, kung hindi ba daw ako napapagod,kung kaya ko pa ba, kung ipagpapatuloy ko pa ba ang pagkuha ng exam.Minsan napanghinaan ako ng loob sa mga tanong nilang ito. Dahil iniisip ko na iniisip nila na hindi ko kaya at hindi ko kakayanin. Kumukuha na lang ako ng lakas kay God at tiwala sa sarili. Lagi ko ring iniisip na matalino ako kaya nga naging Magna Cum Laude ako noong college. Nagkataon lang na hindi ako nakapagrebyu ng maayos kaya bumagsak ako the last 2 board exams.
Nag-exam ako ng first pre-board sa CPAR, 72 % lang ang average ko. Pero natuwa na rin ako sa MS dahil ‘yon yong highest grade ko, tumataginting na 90%, number 10 ‘yon sa ranking. Sa final pre-board naman, hindi ako nakapag-exam sa Theory of Accounts kaya hindi ko alam ang totoong average ko. Based sa estimate, alam kong pasado ako.
Dahil nga enrolled din ako sa Refresher Course sa NRC, pumasok ako dun ng 2 araw lang naman. Nag-exam din ako ng first at final pre-board. At aba, malaking bagay na para sa akin na Top 5 sa Auditing Theory at Auditing Problems sa First pre-board. Ayos ‘to.
Mabilis ang takbo ng mga araw. Hindi ko namalayan na Pre-week na pala. At ilang araw na lang ay board exam na. 10 Days lang ang leave ko sa opis, yung lang kasi ang pwede eh. Alam kong medyo gahul ‘yon sa paghahabol ng lahat ng mga backlogs, pero best effort na lang ang gagawin ko. Marami akong hand-outs na malinis at walang sagot. MS lang at P2 ang kompleto. Ito lang kasi ang mga subjects na kumbaga perfect attendance ako sa review. Mahina kasi ako sa P2 kaya dito ako kelangan mag-pokus. Sa Auditing Problems naman, Investments lang ang napasukan ko and the rest, absent ako. Sa P1, mabuti na lamang ay may yahoo groups si Tom Siy kaya dun ka na lang kinukuha answer key sa P1.
Knowledge check. Natapos ko ang hand-outs ng P1 at Auditing Theory. The rest, maghahabol ako. Hindi ko na mahahabol lahat ng backlogs kaya pipiliin ko na lang ang dapat na aralin. Pre-week days,hanggang alas onse ako ng gabi sa CPAR. Ihi at kain lang ang pahinga. Minsan inaantok, konting idlip na lang. Gustong-gusto ko puwesto sa pinakaunang mga upuan ng Room 2. Komportable ako dun. Marami din akong nakakasabay na nagrerebyu din. Since gahul na ako sa oras, inaaral ko na lang 'yong sa tingin ko ay hindi ko pa alam.
Todo dasal talaga ako. Na sana ibigay na sa akin ngayon. Taimtim akong nananalangin sa Blessed Sacrament sa Quiapo Church noong mga panahong ‘yon. Lagi-lagi. Nag-transient ako sa 2009 Dormitory kaya malapit na lang papuntang Quiapo.
Dumating ang unang araw ang board exam. Hindi ako kinakabahan pero feeling ko, hindi pa ako prepared dahil hindi ko natapos lahat ng hand-outs. Pero napasubo na ako at ituloy ko na ‘to anuman ang mangyari. Wala ng atrasan.
Para sa akin, mahirap ang mga exams lalo na ang theory part ng MS. Hindi ko alam kung saan pinagkukuha ang mga tanong. Ayos naman ang Theory of Accounts. Medyo mahirap ng konti ang Auditing Theory. Sa Business Law and Taxation naman, hindi ko sinolve ang mga problems dahil hindi ko alam. Feeling ko naman mataas ako sa Auditing Problems. Sa P1, akala ko sobrang hirap ang mga tanong, ayos lang pala, hindi kagaya dati. Sa P2, ito yong kinatatakutan ko na medyo tagilid ako, dahil kaisa-isang subject na todo hula lang ang ginawa ko lalong-lalo na kapag tungkol sa Process Costing ang tanong, hindi ko rin gets ang topic na ‘to.
Natapos ang exam. Back to work agad. Wala man lang pahinga. Mahirap ang exam, lagi kong sagot sa tuwing may nagtatanong sa akin kung kumusta ang exam.
Alas dose pa lang ng May 24 ay naka-online na ako sa bahay. Kinakabahan at nag-post nito: Click here!Inaabangan ko kung may results na. Marami ding nag-aabang kagaya ko na tumambay lang sa mga chatbox ng mga blogs. Alam ko, hindi lang ako ang kinakabahan sa mga oras na ‘yon,marami kami. Ala-una na ay wala pa ring results. Hindi ako makakain ng lunch. Ewan ko,parang hindi ako mapakali. Down pa ang website ng PRC at PICPA. Dumating ang alas dos .Ang sabi, may results na daw. Nag-search ako. Nakita ko sa isang blog nag list of successful examinees for May 2011 CPA Board Exams. Nanginginig ang aking mga kamay habang bina-browse ang site at hinahanap ang aking pangalan. Pababa .
Ayon, nakita ko ang aking pangalan.
Una, nagduda pa ako kasi sa isang blog lang naka-post.Kumbaga, unofficial result. Saka na ako naniwala ng maraming nag-text sa akin ng Congrats at maraming bumati sa Facebook Wall ko. Gustong-gusto kong i-open ang website ng PRC to confirm talaga, pero down eh. Marami ang nakakita ng name ko kaya siguro totoo na ito. Naniwala na lang ako.
Masayang-masaya ako. Salamat kay God dahil ang ending ng aking kwento ay CPA na ako!
CPA na ako! Yehey!
Karugtong ng CPA Board Exam Story na isinulat ko ilang buwan na ang nakakalipas.
Mahirap ang buhay ng isang working-reviewee. Hindi biro ang lahat ng mga pinagdadaanan ko. Nag- enroll ako sa CPAR para sa review. Hindi pa rin ako nawawalan ng pag-asa na baka sa pangatlong pagkakataon ay makamit ko na ang matagal ko ng minimithi. Sabado at Linggo ang pasok ko sa review. At mas pinili ko na sa Room 2 pumapasok palagi dahil ang unang subject sa Sabado ay Law. Ini-expect ko na mali-late o di kaya naman ay absent every Saturday. Paano ba naman kasi, ang work schedule ko ay 5pm to 2am. Antok na antok pa ako kapag humabol sa 8am sked ng Law. Sabi ko, kaya ko naman sigurong magbasa ng libro na lang.
Every weekends, ang tren ng PNR ang lagi kong sinasakyan papuntang review. Siksikan tuwing umaga pero tinitiis ko ang lahat ng ‘yon. Dahil bukod sa nasa 30 minutes lang ang travel time from FTI Station hanggang Espanya Station, Sampung piso lang pamasahe. Sa Taguig pa kasi ako manggagaling. Nakakatipid din ako kahit papano.
Wala naman akong naging problema sa review. ‘Yon nga lang marami din akong backlogs. Marami akong hinahabol. At minsan may mga subjects na hindi ko na napapasukan. Maraming dahilan kung bakit di ako nakakapasok. Una, dahil sa late ako. Minsan tinatamad pumasok, mahirap labanan ang antok,kaya mas piniling umabsent na lang muna at sa bahay na lang mag-aral kapag may energy na. Minsan naman may mga activities sa bangko na kailangan kong uma-attend. Matagal na panahon din akong nawalan ng social life. Bihira na lang akong na kakapamasyal. At kapag niyaya ako ng mga opismeyts ko ay tumatanggi ako dahil nga marami pa akong aaralin.
Bago pumasok sa work, mahaba na ang dalawang oras na ako ay makapag-aral. Gustuhin ko mang ibigay ang 100% kung effort sa pag-aaral, talagang gahul na ako sa oras. Pag-uwi ko naman galing work, pagod na pagod na rin ako kaya dumerecho na ako ng tulog. Minsan iniisip ko tuloy na ‘wag na lang kaya akong mag-exam dahil parang hindi ko na rin kaya. Subalit isang bahagi naman ng aking isip ang nagsasabing itutuloy ko daw anuman ang mangyari.
Hindi ko muna ipinaalam sa aking mga managers na nagrerebyu ako ulit. Alam kong hindi sila pabor na maging CPA ang isang tao dahil hindi rin naman daw ito magagamit sa international bank kung saan kami nagta-trabaho. Pero hindi rin nagtagal ay nalaman nila, marahil ay marami ang nakapagsabi. Marami din akong naririnig sa mga opismeyts ko, lagi akong tinatanong ng ilan, kung hindi ba daw ako napapagod,kung kaya ko pa ba, kung ipagpapatuloy ko pa ba ang pagkuha ng exam.Minsan napanghinaan ako ng loob sa mga tanong nilang ito. Dahil iniisip ko na iniisip nila na hindi ko kaya at hindi ko kakayanin. Kumukuha na lang ako ng lakas kay God at tiwala sa sarili. Lagi ko ring iniisip na matalino ako kaya nga naging Magna Cum Laude ako noong college. Nagkataon lang na hindi ako nakapagrebyu ng maayos kaya bumagsak ako the last 2 board exams.
Nag-exam ako ng first pre-board sa CPAR, 72 % lang ang average ko. Pero natuwa na rin ako sa MS dahil ‘yon yong highest grade ko, tumataginting na 90%, number 10 ‘yon sa ranking. Sa final pre-board naman, hindi ako nakapag-exam sa Theory of Accounts kaya hindi ko alam ang totoong average ko. Based sa estimate, alam kong pasado ako.
Dahil nga enrolled din ako sa Refresher Course sa NRC, pumasok ako dun ng 2 araw lang naman. Nag-exam din ako ng first at final pre-board. At aba, malaking bagay na para sa akin na Top 5 sa Auditing Theory at Auditing Problems sa First pre-board. Ayos ‘to.
Mabilis ang takbo ng mga araw. Hindi ko namalayan na Pre-week na pala. At ilang araw na lang ay board exam na. 10 Days lang ang leave ko sa opis, yung lang kasi ang pwede eh. Alam kong medyo gahul ‘yon sa paghahabol ng lahat ng mga backlogs, pero best effort na lang ang gagawin ko. Marami akong hand-outs na malinis at walang sagot. MS lang at P2 ang kompleto. Ito lang kasi ang mga subjects na kumbaga perfect attendance ako sa review. Mahina kasi ako sa P2 kaya dito ako kelangan mag-pokus. Sa Auditing Problems naman, Investments lang ang napasukan ko and the rest, absent ako. Sa P1, mabuti na lamang ay may yahoo groups si Tom Siy kaya dun ka na lang kinukuha answer key sa P1.
Knowledge check. Natapos ko ang hand-outs ng P1 at Auditing Theory. The rest, maghahabol ako. Hindi ko na mahahabol lahat ng backlogs kaya pipiliin ko na lang ang dapat na aralin. Pre-week days,hanggang alas onse ako ng gabi sa CPAR. Ihi at kain lang ang pahinga. Minsan inaantok, konting idlip na lang. Gustong-gusto ko puwesto sa pinakaunang mga upuan ng Room 2. Komportable ako dun. Marami din akong nakakasabay na nagrerebyu din. Since gahul na ako sa oras, inaaral ko na lang 'yong sa tingin ko ay hindi ko pa alam.
Todo dasal talaga ako. Na sana ibigay na sa akin ngayon. Taimtim akong nananalangin sa Blessed Sacrament sa Quiapo Church noong mga panahong ‘yon. Lagi-lagi. Nag-transient ako sa 2009 Dormitory kaya malapit na lang papuntang Quiapo.
Dumating ang unang araw ang board exam. Hindi ako kinakabahan pero feeling ko, hindi pa ako prepared dahil hindi ko natapos lahat ng hand-outs. Pero napasubo na ako at ituloy ko na ‘to anuman ang mangyari. Wala ng atrasan.
Para sa akin, mahirap ang mga exams lalo na ang theory part ng MS. Hindi ko alam kung saan pinagkukuha ang mga tanong. Ayos naman ang Theory of Accounts. Medyo mahirap ng konti ang Auditing Theory. Sa Business Law and Taxation naman, hindi ko sinolve ang mga problems dahil hindi ko alam. Feeling ko naman mataas ako sa Auditing Problems. Sa P1, akala ko sobrang hirap ang mga tanong, ayos lang pala, hindi kagaya dati. Sa P2, ito yong kinatatakutan ko na medyo tagilid ako, dahil kaisa-isang subject na todo hula lang ang ginawa ko lalong-lalo na kapag tungkol sa Process Costing ang tanong, hindi ko rin gets ang topic na ‘to.
Natapos ang exam. Back to work agad. Wala man lang pahinga. Mahirap ang exam, lagi kong sagot sa tuwing may nagtatanong sa akin kung kumusta ang exam.
Alas dose pa lang ng May 24 ay naka-online na ako sa bahay. Kinakabahan at nag-post nito: Click here!Inaabangan ko kung may results na. Marami ding nag-aabang kagaya ko na tumambay lang sa mga chatbox ng mga blogs. Alam ko, hindi lang ako ang kinakabahan sa mga oras na ‘yon,marami kami. Ala-una na ay wala pa ring results. Hindi ako makakain ng lunch. Ewan ko,parang hindi ako mapakali. Down pa ang website ng PRC at PICPA. Dumating ang alas dos .Ang sabi, may results na daw. Nag-search ako. Nakita ko sa isang blog nag list of successful examinees for May 2011 CPA Board Exams. Nanginginig ang aking mga kamay habang bina-browse ang site at hinahanap ang aking pangalan. Pababa .
Ayon, nakita ko ang aking pangalan.
Una, nagduda pa ako kasi sa isang blog lang naka-post.Kumbaga, unofficial result. Saka na ako naniwala ng maraming nag-text sa akin ng Congrats at maraming bumati sa Facebook Wall ko. Gustong-gusto kong i-open ang website ng PRC to confirm talaga, pero down eh. Marami ang nakakita ng name ko kaya siguro totoo na ito. Naniwala na lang ako.
Masayang-masaya ako. Salamat kay God dahil ang ending ng aking kwento ay CPA na ako!
CPA na ako! Yehey!
Saturday, July 9, 2011
Flashback: After High School Graduation
Taong 2002,siyam na taon na ang nakakaraan, nakatapos ako ng hayskul sa Holy Cross Academy, isang katoliko, pribado at sikat na school sa aming lungsod. Nakakalungkot isipin na hindi man lang ako nakasama sa mga list of honor rolls. Hindi naman ibig sabihin na hindi ako matalino, sa katunayan ay tumataginting na 90.16% ang nakuha kong general average. Sadyang may mga subjects lang talaga na ayaw makisama sa pagtupad ng mga pangarap at isa na rito ang Physics. Bokya ako sa subject na ‘to, below 85% ang grade ko ng first grading, umpisa pa lang ay eliminated na ako sa honor roll.Dapat kasi walang grade na below 85% from first grading to fourth grading. Idagdag pa ang terror naming teacher na mahirap magpa-exam.
Move on,’yon na lang ang nasabi ko sa sarili ko. Tapos na ang tinatawag nilang hayskul life.Haharapin ko na ang panibagong kabanata ng aking buhay, ang college life. Noon, isang palaisipan pa sa akin kung makakapag-aral nga ba talaga ko ng college. Nagmula ako sa mahirap na pamilya, ika nga isang kahig,isang tuka. Malabong matustusan ng mga magulang ko ang aking pag-aaral sa college. Sa murang edad ko na disi-sais, nag-isip ako ng mga paraan kung paano makapag-aral. Hindi ko pinangarap ang tumambay at palamunin gaya ng ilan. May pangarap din naman ako. Gusto kong maging Journalists o broadcaster balang araw.
Hindi ko naman sinisisi ang aking mga magulang sa kahirapang dinaranas. Naiintindihan ko namang nagsisikap din sila para matugunan ang pang-araw araw na pangangailangan ng pamilya. Anim kaming magkakapatid at ako ang panganay.
Sabi ng Mama ko, magpa-pari na lang daw ako. Dahil sagot din naman daw ng mga foundation ang pagpapa-aral sa gustong maging pari. Sabi nga nila, to become a priest is a call. Eh, parang wala naman akong naririnig na tawag para sa bokasyong ito. Ayos ang pagiging pari, hindi ko alam kung bakit parang ayaw ko naman. Ayokong sundin si Mama dahil lang sa wala na kaming ibang choice. Baka hindi ko lang mapanindigan at baka lalabas lang din ako sa seminaryo ‘pag nagkataon gaya ng ilan sa nababalitaan ko.
Sa totoo lang, nainggit nga ako sa mga kaklase ko na mag-aaral daw sila sa malalaking schools sa aming lalawigan tulad ng University of Bohol, Holy Name University, etc. At ang iba ay dadayo pa sa Cebu para mag-aral sa University of San Carlos o kaya San Jose Recoletos atbp. Alam na rin nila ang kursong kukunin, ang iba ay choice nila at meron ding ibang gusto naman ng mga magulang nila. Lagi nga nila akong tinatanon kung saan ako mag-aaral ng college at kung ano ang kursong kukunin ko. Sagot ko lang lagi ay di ko pa alam eh.
Nabalitaan ko na ang TESDA ay may financial assistance scholarship program. Sinubukan kong mag-exam. Nag-exam din ako sa isang pribadong school sa aming lungsod for scholarship. Medyo mahirap ang mga exams pero nagbabakasakali din ako na pumasa.
Dumating ang results. Laking tuwa ko ng pumasa ako sa TESDA at pumasa rin ako sa isang private school. Dahil dito, naguguluhan na naman ako kung alin sa dalawang scholarship program ang kukunin. Siyempre, kinumpara ko ang dalawa. Sa TESDA, pwede daw ako mag-aral sa alin mang school na gusto ko, pero may limit nga lang sa tuition fee, ang excess ang siyang babayaran ko. May allowance din namang ibibigay for books.
Sa private school naman, buong tuition fee pati na miscellaneous fees ang sagot ng school. Wala akong babayaran, libro na lang at daily allowance ang puproblemahin ko. Kaya naman, hindi ko tinaggap ang offer ng TESDA at nag-enroll ako sa isang private school. Ang POP (Preferential Option for the Poor) Foundation ang susuporta ng pag-aaral ko hanggang sa ako ay makatapos. Laking tuwa ko sa blessings na ‘to. Kelangan ko lang mag-maintain matataas na grades para mapanatili ang aking scholarship. Mabuti na lamang at maraming may mga busilak na kalooban sa mundo na walang ibang hangad kundi ang makatulong sa mga mahihirap. Saludo ako sa mga taong ito!
Enrollment time. Hindi ko pa rin alam kung anong kurso ang kukunin ko. Tinanong ko sina Mama at Tatay kung ano ang suggestions nila. Kahit ano daw basta ‘yong gusto ko. Gusto ko Mass Communication o Journalism eh. Subalit, hindi offered ang mga ‘yon sa school.
It’s a close fight between Elementary Education and Secondary Education Major in Math. Sabi ng karamihan sa mga hayskul teachers ko, bagay daw sa akin ang magturo. Sige Secondary Education na lang.
At biglang nagbago na naman ang isip ko. May naririnig kasi akong kwento-kwento na matagal makapagtrabaho ang isang Educ grad kasi may mga ranking ranking daw ‘yan. At may mga kapitbahay kaming Educ grad pero matagal na panahon ding tambay. ‘Yon medyo nakapag-discouraged sa akin na kunin ang kursong ‘yon.
Karamihan sa mga kaklase ko ng hayskul ay Accountancy ang kinuha. Sabi nila,mahirap daw na kurso ‘yon. Kaya iniisip ko na Commerce major in Management o Management Accounting na lang. Mas maganda pakinggan kapag tinatanong ka kung ano ang course mo tapos may babanggitin kang major. Wala naisip ko lang.
Pero may nakapag-advise na isang kakilala na kung commerce daw kukunin ko, mas mabuting Accountancy na lang.
Kaya, final decision. Bachelor of Science in Accountancy ang kinuha kong kurso.
Simula noon, may naisasagot na ako sa mga tanong na:
Saan ka mag-aaral ng college?
Anong kurso ang kukunin mo?
Move on,’yon na lang ang nasabi ko sa sarili ko. Tapos na ang tinatawag nilang hayskul life.Haharapin ko na ang panibagong kabanata ng aking buhay, ang college life. Noon, isang palaisipan pa sa akin kung makakapag-aral nga ba talaga ko ng college. Nagmula ako sa mahirap na pamilya, ika nga isang kahig,isang tuka. Malabong matustusan ng mga magulang ko ang aking pag-aaral sa college. Sa murang edad ko na disi-sais, nag-isip ako ng mga paraan kung paano makapag-aral. Hindi ko pinangarap ang tumambay at palamunin gaya ng ilan. May pangarap din naman ako. Gusto kong maging Journalists o broadcaster balang araw.
Hindi ko naman sinisisi ang aking mga magulang sa kahirapang dinaranas. Naiintindihan ko namang nagsisikap din sila para matugunan ang pang-araw araw na pangangailangan ng pamilya. Anim kaming magkakapatid at ako ang panganay.
Sabi ng Mama ko, magpa-pari na lang daw ako. Dahil sagot din naman daw ng mga foundation ang pagpapa-aral sa gustong maging pari. Sabi nga nila, to become a priest is a call. Eh, parang wala naman akong naririnig na tawag para sa bokasyong ito. Ayos ang pagiging pari, hindi ko alam kung bakit parang ayaw ko naman. Ayokong sundin si Mama dahil lang sa wala na kaming ibang choice. Baka hindi ko lang mapanindigan at baka lalabas lang din ako sa seminaryo ‘pag nagkataon gaya ng ilan sa nababalitaan ko.
Sa totoo lang, nainggit nga ako sa mga kaklase ko na mag-aaral daw sila sa malalaking schools sa aming lalawigan tulad ng University of Bohol, Holy Name University, etc. At ang iba ay dadayo pa sa Cebu para mag-aral sa University of San Carlos o kaya San Jose Recoletos atbp. Alam na rin nila ang kursong kukunin, ang iba ay choice nila at meron ding ibang gusto naman ng mga magulang nila. Lagi nga nila akong tinatanon kung saan ako mag-aaral ng college at kung ano ang kursong kukunin ko. Sagot ko lang lagi ay di ko pa alam eh.
Nabalitaan ko na ang TESDA ay may financial assistance scholarship program. Sinubukan kong mag-exam. Nag-exam din ako sa isang pribadong school sa aming lungsod for scholarship. Medyo mahirap ang mga exams pero nagbabakasakali din ako na pumasa.
Dumating ang results. Laking tuwa ko ng pumasa ako sa TESDA at pumasa rin ako sa isang private school. Dahil dito, naguguluhan na naman ako kung alin sa dalawang scholarship program ang kukunin. Siyempre, kinumpara ko ang dalawa. Sa TESDA, pwede daw ako mag-aral sa alin mang school na gusto ko, pero may limit nga lang sa tuition fee, ang excess ang siyang babayaran ko. May allowance din namang ibibigay for books.
Sa private school naman, buong tuition fee pati na miscellaneous fees ang sagot ng school. Wala akong babayaran, libro na lang at daily allowance ang puproblemahin ko. Kaya naman, hindi ko tinaggap ang offer ng TESDA at nag-enroll ako sa isang private school. Ang POP (Preferential Option for the Poor) Foundation ang susuporta ng pag-aaral ko hanggang sa ako ay makatapos. Laking tuwa ko sa blessings na ‘to. Kelangan ko lang mag-maintain matataas na grades para mapanatili ang aking scholarship. Mabuti na lamang at maraming may mga busilak na kalooban sa mundo na walang ibang hangad kundi ang makatulong sa mga mahihirap. Saludo ako sa mga taong ito!
Enrollment time. Hindi ko pa rin alam kung anong kurso ang kukunin ko. Tinanong ko sina Mama at Tatay kung ano ang suggestions nila. Kahit ano daw basta ‘yong gusto ko. Gusto ko Mass Communication o Journalism eh. Subalit, hindi offered ang mga ‘yon sa school.
It’s a close fight between Elementary Education and Secondary Education Major in Math. Sabi ng karamihan sa mga hayskul teachers ko, bagay daw sa akin ang magturo. Sige Secondary Education na lang.
At biglang nagbago na naman ang isip ko. May naririnig kasi akong kwento-kwento na matagal makapagtrabaho ang isang Educ grad kasi may mga ranking ranking daw ‘yan. At may mga kapitbahay kaming Educ grad pero matagal na panahon ding tambay. ‘Yon medyo nakapag-discouraged sa akin na kunin ang kursong ‘yon.
Karamihan sa mga kaklase ko ng hayskul ay Accountancy ang kinuha. Sabi nila,mahirap daw na kurso ‘yon. Kaya iniisip ko na Commerce major in Management o Management Accounting na lang. Mas maganda pakinggan kapag tinatanong ka kung ano ang course mo tapos may babanggitin kang major. Wala naisip ko lang.
Pero may nakapag-advise na isang kakilala na kung commerce daw kukunin ko, mas mabuting Accountancy na lang.
Kaya, final decision. Bachelor of Science in Accountancy ang kinuha kong kurso.
Simula noon, may naisasagot na ako sa mga tanong na:
Saan ka mag-aaral ng college?
Anong kurso ang kukunin mo?
Bonjour Monte Carlo!
Bonjour!
I watched the movie "Monte Carlo" by Selena Gomez, Leighton-Meester at Katie-Cassidy.
And I learned one French word. And that is Bonjour which means Hello. The word is actually composed of two words: bon meaning "good" and jour meaning "day".
Watch the trailer of the movie. Courtesy of You Tube.
I watched the movie "Monte Carlo" by Selena Gomez, Leighton-Meester at Katie-Cassidy.
And I learned one French word. And that is Bonjour which means Hello. The word is actually composed of two words: bon meaning "good" and jour meaning "day".
Watch the trailer of the movie. Courtesy of You Tube.
Oath-taking of May 2011 CPA Board Passers
Heto ako, tapos ng manumpa . Hulyo 8, 2011,naka-barong for the first time in my whole life,habang nakataas ang kanang kamay, kasama ang ilan sa 2130 new CPA’s, sa harap ng mga makapangyarihang tao sa tanggapan ng PRC, BOA at PICPA, ako ay taimtim na namunumpa na itataguyod ko at ipagtatanggol ang Saligang Batas ng Pilipinas;na ako’y tunay na mananalig at tatalima rito; na susundin ko ang mga batas, mga utos na legal, at mga atas na ipinahayag ng mga sadyang itinakdang may-kapangyarihan ng Republika ng Pilipinas, at kusa kong babalikatin ang pananagutang ito, nang walang ano mang pasubali o hangaring umiwas.
Taimtim pa rin akong nanunumpa na sa lahat ng panahon at pook na kinalalagyan ay mahigpit akong manghahawakan sa mga etikal at tuntuning propesyonal ng mga Certified Public Accountants sa Pilipinas, at matapat kong gagampanan nang buong husay sa abot ng aking makakaya ang mga tungkulin at pananagutang iniatang sa isang itinakdang Certified Public Accountant.
It’s official.CPA na talaga ako. Masaya.Nakakaiyak din kung babalikan ko ang mga pangyayari ng nagkaraan. Hindi rin naman biro ang mga pinagdaan ko makuha lang ang titulong ito, habambuhay ko itong iingatan at proud ako dito.
Heto ang Programme:
Processional
Invocation Hon. Jose S. Tayag Jr.
National Anthem
Opening Remarks Hon. Rufo R. Mendoza
Message from the Commission Hon. Teresita R.Mananzala
Introduction of Guest Speaker Hon. Ma. Elenita B Cabrera
Inspirational Message Atty. Hermogenes P. Pobre, President of Manila Bulletin
Musical Intermission
Presentation of Awards to the CPA Board Topnotchers
Oath-taking and Induction
As CPA Hon. Eugene T. Mateo
As Members of PICPA Ms. Josefina G. Chua
Response Mr. Marwin Baldevia, CPA, May 2011 1st Placer
Closing Remarks Hon. Luis A Canete
Base sa criteria: With 50 or more examinees and with at least 80% passing percentage, walang qualified as top performing schools for May 2011 CPA Board exams. 17 CPA’s naman ang pasok sa Top 10. Congrats sa inyo! Minsan pinangarap ko din na makapasok sa Top 10. Alam ko namang hindi ko kaya. Haha. Kaya nanatiling pangarap na lang ‘yon. Masarap ang feeling ng pumasa,para kang nasa Cloud 9, paano pa kaya kapag napabilang sa Top 10,langit na ‘yon.
Ang nakakuha ng 1st place ay si Marwin Agamon Baldevia, CPA from Saint Paul’s Business School, Palo, Leyte, a working scholar who graduated Summa Cum Laude. Ang galing-galing! Saludo ako sa’yo, parekoy! According to his speech, nag-review siya sa RESA (Review School of Accountancy), 6th place sa First pre-board, 3rd place sa Final pre-board, 8th place sa PRTC open pre-board and look, 1st Place sa Actual CPA Board Exam with 92.14%. That’s a wow! For sure,pinag-aagawan na siya ngayon ng mga auditing firms at private sectors. God Bless sa career mo!
Ako naman, nag-aantay na lang ng result for a promotion sa current company na pinagtatrabahuan ko. The job interview went well naman. Matagal ko na ‘tong hinintay. Sana, palarin ako.
Sana.
Friday, July 8, 2011
Oath-Taking of New CPA's. Mamaya na!
Isang beses lang mangyayari sa buhay ko 'to!
Kaya nararapat lang na sisipot ako sa Oathtaking ng mga bagong CPA mamaya.
Here are the details:
Who: New CPA's
Where: Plenary Hall, PICC
Roxas Blvd, Pasay City
When: July 8, 2011, Friday 1PM
Attire: Barong for Men
Formal for Women
Wednesday, July 6, 2011
Mga Batang Tulog sa PNR!
Ssssshhh....
Pagod na pagod ang mga bata kaya nakatulog sa tren. At piniktyuran ko!
Tuesday, July 5, 2011
A CPA Board Exam Inspirational Story
I found this site, IAMACCOUNTANT sharing A CPA Board Exam Inspirational Story , a July 3, 2011 entry, which happens to be my very own CPA Board Exam Story.
Thank you Cendrick for sharing my story to your readers. Hopefully working-reviewees out there will be inspired upon reading my story!
Hihirit ako!Gusto kong gumawa ng Part 2!
Soon!
Thank you Cendrick for sharing my story to your readers. Hopefully working-reviewees out there will be inspired upon reading my story!
Hihirit ako!Gusto kong gumawa ng Part 2!
Soon!
Subscribe to:
Posts (Atom)