Sa dinami-dami ng mga pagsubok na dumaan sa aking buhay, kailangan ko muna ng kahit konting pahinga.
Sa Trabaho. Sa Pag-aaral. At higit sa lahat, sa Lablayf. Kahit pansamantala lang.
Hindi ako martir. Lumipat na ako sa ibang team/process/department dahil kinatok ako ng isang mailap na oportunidad.
Showing posts with label Cheers Tungo sa Tagumpay. Show all posts
Showing posts with label Cheers Tungo sa Tagumpay. Show all posts
Wednesday, November 2, 2011
Tuesday, July 19, 2011
Ang Tagal ng August 16!
Hinihintay kong dumating ang August 16!
Ang tagal niya!
Baka na-trapik lang....
Sunday, July 10, 2011
CPA Board Exam Story Part 2
This is a story of success through Faith in God, positive attitude and Hardwork
Karugtong ng CPA Board Exam Story na isinulat ko ilang buwan na ang nakakalipas.
Mahirap ang buhay ng isang working-reviewee. Hindi biro ang lahat ng mga pinagdadaanan ko. Nag- enroll ako sa CPAR para sa review. Hindi pa rin ako nawawalan ng pag-asa na baka sa pangatlong pagkakataon ay makamit ko na ang matagal ko ng minimithi. Sabado at Linggo ang pasok ko sa review. At mas pinili ko na sa Room 2 pumapasok palagi dahil ang unang subject sa Sabado ay Law. Ini-expect ko na mali-late o di kaya naman ay absent every Saturday. Paano ba naman kasi, ang work schedule ko ay 5pm to 2am. Antok na antok pa ako kapag humabol sa 8am sked ng Law. Sabi ko, kaya ko naman sigurong magbasa ng libro na lang.
Every weekends, ang tren ng PNR ang lagi kong sinasakyan papuntang review. Siksikan tuwing umaga pero tinitiis ko ang lahat ng ‘yon. Dahil bukod sa nasa 30 minutes lang ang travel time from FTI Station hanggang Espanya Station, Sampung piso lang pamasahe. Sa Taguig pa kasi ako manggagaling. Nakakatipid din ako kahit papano.
Wala naman akong naging problema sa review. ‘Yon nga lang marami din akong backlogs. Marami akong hinahabol. At minsan may mga subjects na hindi ko na napapasukan. Maraming dahilan kung bakit di ako nakakapasok. Una, dahil sa late ako. Minsan tinatamad pumasok, mahirap labanan ang antok,kaya mas piniling umabsent na lang muna at sa bahay na lang mag-aral kapag may energy na. Minsan naman may mga activities sa bangko na kailangan kong uma-attend. Matagal na panahon din akong nawalan ng social life. Bihira na lang akong na kakapamasyal. At kapag niyaya ako ng mga opismeyts ko ay tumatanggi ako dahil nga marami pa akong aaralin.
Bago pumasok sa work, mahaba na ang dalawang oras na ako ay makapag-aral. Gustuhin ko mang ibigay ang 100% kung effort sa pag-aaral, talagang gahul na ako sa oras. Pag-uwi ko naman galing work, pagod na pagod na rin ako kaya dumerecho na ako ng tulog. Minsan iniisip ko tuloy na ‘wag na lang kaya akong mag-exam dahil parang hindi ko na rin kaya. Subalit isang bahagi naman ng aking isip ang nagsasabing itutuloy ko daw anuman ang mangyari.
Hindi ko muna ipinaalam sa aking mga managers na nagrerebyu ako ulit. Alam kong hindi sila pabor na maging CPA ang isang tao dahil hindi rin naman daw ito magagamit sa international bank kung saan kami nagta-trabaho. Pero hindi rin nagtagal ay nalaman nila, marahil ay marami ang nakapagsabi. Marami din akong naririnig sa mga opismeyts ko, lagi akong tinatanong ng ilan, kung hindi ba daw ako napapagod,kung kaya ko pa ba, kung ipagpapatuloy ko pa ba ang pagkuha ng exam.Minsan napanghinaan ako ng loob sa mga tanong nilang ito. Dahil iniisip ko na iniisip nila na hindi ko kaya at hindi ko kakayanin. Kumukuha na lang ako ng lakas kay God at tiwala sa sarili. Lagi ko ring iniisip na matalino ako kaya nga naging Magna Cum Laude ako noong college. Nagkataon lang na hindi ako nakapagrebyu ng maayos kaya bumagsak ako the last 2 board exams.
Nag-exam ako ng first pre-board sa CPAR, 72 % lang ang average ko. Pero natuwa na rin ako sa MS dahil ‘yon yong highest grade ko, tumataginting na 90%, number 10 ‘yon sa ranking. Sa final pre-board naman, hindi ako nakapag-exam sa Theory of Accounts kaya hindi ko alam ang totoong average ko. Based sa estimate, alam kong pasado ako.
Dahil nga enrolled din ako sa Refresher Course sa NRC, pumasok ako dun ng 2 araw lang naman. Nag-exam din ako ng first at final pre-board. At aba, malaking bagay na para sa akin na Top 5 sa Auditing Theory at Auditing Problems sa First pre-board. Ayos ‘to.
Mabilis ang takbo ng mga araw. Hindi ko namalayan na Pre-week na pala. At ilang araw na lang ay board exam na. 10 Days lang ang leave ko sa opis, yung lang kasi ang pwede eh. Alam kong medyo gahul ‘yon sa paghahabol ng lahat ng mga backlogs, pero best effort na lang ang gagawin ko. Marami akong hand-outs na malinis at walang sagot. MS lang at P2 ang kompleto. Ito lang kasi ang mga subjects na kumbaga perfect attendance ako sa review. Mahina kasi ako sa P2 kaya dito ako kelangan mag-pokus. Sa Auditing Problems naman, Investments lang ang napasukan ko and the rest, absent ako. Sa P1, mabuti na lamang ay may yahoo groups si Tom Siy kaya dun ka na lang kinukuha answer key sa P1.
Knowledge check. Natapos ko ang hand-outs ng P1 at Auditing Theory. The rest, maghahabol ako. Hindi ko na mahahabol lahat ng backlogs kaya pipiliin ko na lang ang dapat na aralin. Pre-week days,hanggang alas onse ako ng gabi sa CPAR. Ihi at kain lang ang pahinga. Minsan inaantok, konting idlip na lang. Gustong-gusto ko puwesto sa pinakaunang mga upuan ng Room 2. Komportable ako dun. Marami din akong nakakasabay na nagrerebyu din. Since gahul na ako sa oras, inaaral ko na lang 'yong sa tingin ko ay hindi ko pa alam.
Todo dasal talaga ako. Na sana ibigay na sa akin ngayon. Taimtim akong nananalangin sa Blessed Sacrament sa Quiapo Church noong mga panahong ‘yon. Lagi-lagi. Nag-transient ako sa 2009 Dormitory kaya malapit na lang papuntang Quiapo.
Dumating ang unang araw ang board exam. Hindi ako kinakabahan pero feeling ko, hindi pa ako prepared dahil hindi ko natapos lahat ng hand-outs. Pero napasubo na ako at ituloy ko na ‘to anuman ang mangyari. Wala ng atrasan.
Para sa akin, mahirap ang mga exams lalo na ang theory part ng MS. Hindi ko alam kung saan pinagkukuha ang mga tanong. Ayos naman ang Theory of Accounts. Medyo mahirap ng konti ang Auditing Theory. Sa Business Law and Taxation naman, hindi ko sinolve ang mga problems dahil hindi ko alam. Feeling ko naman mataas ako sa Auditing Problems. Sa P1, akala ko sobrang hirap ang mga tanong, ayos lang pala, hindi kagaya dati. Sa P2, ito yong kinatatakutan ko na medyo tagilid ako, dahil kaisa-isang subject na todo hula lang ang ginawa ko lalong-lalo na kapag tungkol sa Process Costing ang tanong, hindi ko rin gets ang topic na ‘to.
Natapos ang exam. Back to work agad. Wala man lang pahinga. Mahirap ang exam, lagi kong sagot sa tuwing may nagtatanong sa akin kung kumusta ang exam.
Alas dose pa lang ng May 24 ay naka-online na ako sa bahay. Kinakabahan at nag-post nito: Click here!Inaabangan ko kung may results na. Marami ding nag-aabang kagaya ko na tumambay lang sa mga chatbox ng mga blogs. Alam ko, hindi lang ako ang kinakabahan sa mga oras na ‘yon,marami kami. Ala-una na ay wala pa ring results. Hindi ako makakain ng lunch. Ewan ko,parang hindi ako mapakali. Down pa ang website ng PRC at PICPA. Dumating ang alas dos .Ang sabi, may results na daw. Nag-search ako. Nakita ko sa isang blog nag list of successful examinees for May 2011 CPA Board Exams. Nanginginig ang aking mga kamay habang bina-browse ang site at hinahanap ang aking pangalan. Pababa .
Ayon, nakita ko ang aking pangalan.
Una, nagduda pa ako kasi sa isang blog lang naka-post.Kumbaga, unofficial result. Saka na ako naniwala ng maraming nag-text sa akin ng Congrats at maraming bumati sa Facebook Wall ko. Gustong-gusto kong i-open ang website ng PRC to confirm talaga, pero down eh. Marami ang nakakita ng name ko kaya siguro totoo na ito. Naniwala na lang ako.
Masayang-masaya ako. Salamat kay God dahil ang ending ng aking kwento ay CPA na ako!
CPA na ako! Yehey!
Karugtong ng CPA Board Exam Story na isinulat ko ilang buwan na ang nakakalipas.
Mahirap ang buhay ng isang working-reviewee. Hindi biro ang lahat ng mga pinagdadaanan ko. Nag- enroll ako sa CPAR para sa review. Hindi pa rin ako nawawalan ng pag-asa na baka sa pangatlong pagkakataon ay makamit ko na ang matagal ko ng minimithi. Sabado at Linggo ang pasok ko sa review. At mas pinili ko na sa Room 2 pumapasok palagi dahil ang unang subject sa Sabado ay Law. Ini-expect ko na mali-late o di kaya naman ay absent every Saturday. Paano ba naman kasi, ang work schedule ko ay 5pm to 2am. Antok na antok pa ako kapag humabol sa 8am sked ng Law. Sabi ko, kaya ko naman sigurong magbasa ng libro na lang.
Every weekends, ang tren ng PNR ang lagi kong sinasakyan papuntang review. Siksikan tuwing umaga pero tinitiis ko ang lahat ng ‘yon. Dahil bukod sa nasa 30 minutes lang ang travel time from FTI Station hanggang Espanya Station, Sampung piso lang pamasahe. Sa Taguig pa kasi ako manggagaling. Nakakatipid din ako kahit papano.
Wala naman akong naging problema sa review. ‘Yon nga lang marami din akong backlogs. Marami akong hinahabol. At minsan may mga subjects na hindi ko na napapasukan. Maraming dahilan kung bakit di ako nakakapasok. Una, dahil sa late ako. Minsan tinatamad pumasok, mahirap labanan ang antok,kaya mas piniling umabsent na lang muna at sa bahay na lang mag-aral kapag may energy na. Minsan naman may mga activities sa bangko na kailangan kong uma-attend. Matagal na panahon din akong nawalan ng social life. Bihira na lang akong na kakapamasyal. At kapag niyaya ako ng mga opismeyts ko ay tumatanggi ako dahil nga marami pa akong aaralin.
Bago pumasok sa work, mahaba na ang dalawang oras na ako ay makapag-aral. Gustuhin ko mang ibigay ang 100% kung effort sa pag-aaral, talagang gahul na ako sa oras. Pag-uwi ko naman galing work, pagod na pagod na rin ako kaya dumerecho na ako ng tulog. Minsan iniisip ko tuloy na ‘wag na lang kaya akong mag-exam dahil parang hindi ko na rin kaya. Subalit isang bahagi naman ng aking isip ang nagsasabing itutuloy ko daw anuman ang mangyari.
Hindi ko muna ipinaalam sa aking mga managers na nagrerebyu ako ulit. Alam kong hindi sila pabor na maging CPA ang isang tao dahil hindi rin naman daw ito magagamit sa international bank kung saan kami nagta-trabaho. Pero hindi rin nagtagal ay nalaman nila, marahil ay marami ang nakapagsabi. Marami din akong naririnig sa mga opismeyts ko, lagi akong tinatanong ng ilan, kung hindi ba daw ako napapagod,kung kaya ko pa ba, kung ipagpapatuloy ko pa ba ang pagkuha ng exam.Minsan napanghinaan ako ng loob sa mga tanong nilang ito. Dahil iniisip ko na iniisip nila na hindi ko kaya at hindi ko kakayanin. Kumukuha na lang ako ng lakas kay God at tiwala sa sarili. Lagi ko ring iniisip na matalino ako kaya nga naging Magna Cum Laude ako noong college. Nagkataon lang na hindi ako nakapagrebyu ng maayos kaya bumagsak ako the last 2 board exams.
Nag-exam ako ng first pre-board sa CPAR, 72 % lang ang average ko. Pero natuwa na rin ako sa MS dahil ‘yon yong highest grade ko, tumataginting na 90%, number 10 ‘yon sa ranking. Sa final pre-board naman, hindi ako nakapag-exam sa Theory of Accounts kaya hindi ko alam ang totoong average ko. Based sa estimate, alam kong pasado ako.
Dahil nga enrolled din ako sa Refresher Course sa NRC, pumasok ako dun ng 2 araw lang naman. Nag-exam din ako ng first at final pre-board. At aba, malaking bagay na para sa akin na Top 5 sa Auditing Theory at Auditing Problems sa First pre-board. Ayos ‘to.
Mabilis ang takbo ng mga araw. Hindi ko namalayan na Pre-week na pala. At ilang araw na lang ay board exam na. 10 Days lang ang leave ko sa opis, yung lang kasi ang pwede eh. Alam kong medyo gahul ‘yon sa paghahabol ng lahat ng mga backlogs, pero best effort na lang ang gagawin ko. Marami akong hand-outs na malinis at walang sagot. MS lang at P2 ang kompleto. Ito lang kasi ang mga subjects na kumbaga perfect attendance ako sa review. Mahina kasi ako sa P2 kaya dito ako kelangan mag-pokus. Sa Auditing Problems naman, Investments lang ang napasukan ko and the rest, absent ako. Sa P1, mabuti na lamang ay may yahoo groups si Tom Siy kaya dun ka na lang kinukuha answer key sa P1.
Knowledge check. Natapos ko ang hand-outs ng P1 at Auditing Theory. The rest, maghahabol ako. Hindi ko na mahahabol lahat ng backlogs kaya pipiliin ko na lang ang dapat na aralin. Pre-week days,hanggang alas onse ako ng gabi sa CPAR. Ihi at kain lang ang pahinga. Minsan inaantok, konting idlip na lang. Gustong-gusto ko puwesto sa pinakaunang mga upuan ng Room 2. Komportable ako dun. Marami din akong nakakasabay na nagrerebyu din. Since gahul na ako sa oras, inaaral ko na lang 'yong sa tingin ko ay hindi ko pa alam.
Todo dasal talaga ako. Na sana ibigay na sa akin ngayon. Taimtim akong nananalangin sa Blessed Sacrament sa Quiapo Church noong mga panahong ‘yon. Lagi-lagi. Nag-transient ako sa 2009 Dormitory kaya malapit na lang papuntang Quiapo.
Dumating ang unang araw ang board exam. Hindi ako kinakabahan pero feeling ko, hindi pa ako prepared dahil hindi ko natapos lahat ng hand-outs. Pero napasubo na ako at ituloy ko na ‘to anuman ang mangyari. Wala ng atrasan.
Para sa akin, mahirap ang mga exams lalo na ang theory part ng MS. Hindi ko alam kung saan pinagkukuha ang mga tanong. Ayos naman ang Theory of Accounts. Medyo mahirap ng konti ang Auditing Theory. Sa Business Law and Taxation naman, hindi ko sinolve ang mga problems dahil hindi ko alam. Feeling ko naman mataas ako sa Auditing Problems. Sa P1, akala ko sobrang hirap ang mga tanong, ayos lang pala, hindi kagaya dati. Sa P2, ito yong kinatatakutan ko na medyo tagilid ako, dahil kaisa-isang subject na todo hula lang ang ginawa ko lalong-lalo na kapag tungkol sa Process Costing ang tanong, hindi ko rin gets ang topic na ‘to.
Natapos ang exam. Back to work agad. Wala man lang pahinga. Mahirap ang exam, lagi kong sagot sa tuwing may nagtatanong sa akin kung kumusta ang exam.
Alas dose pa lang ng May 24 ay naka-online na ako sa bahay. Kinakabahan at nag-post nito: Click here!Inaabangan ko kung may results na. Marami ding nag-aabang kagaya ko na tumambay lang sa mga chatbox ng mga blogs. Alam ko, hindi lang ako ang kinakabahan sa mga oras na ‘yon,marami kami. Ala-una na ay wala pa ring results. Hindi ako makakain ng lunch. Ewan ko,parang hindi ako mapakali. Down pa ang website ng PRC at PICPA. Dumating ang alas dos .Ang sabi, may results na daw. Nag-search ako. Nakita ko sa isang blog nag list of successful examinees for May 2011 CPA Board Exams. Nanginginig ang aking mga kamay habang bina-browse ang site at hinahanap ang aking pangalan. Pababa .
Ayon, nakita ko ang aking pangalan.
Una, nagduda pa ako kasi sa isang blog lang naka-post.Kumbaga, unofficial result. Saka na ako naniwala ng maraming nag-text sa akin ng Congrats at maraming bumati sa Facebook Wall ko. Gustong-gusto kong i-open ang website ng PRC to confirm talaga, pero down eh. Marami ang nakakita ng name ko kaya siguro totoo na ito. Naniwala na lang ako.
Masayang-masaya ako. Salamat kay God dahil ang ending ng aking kwento ay CPA na ako!
CPA na ako! Yehey!
Saturday, July 9, 2011
Oath-taking of May 2011 CPA Board Passers
Heto ako, tapos ng manumpa . Hulyo 8, 2011,naka-barong for the first time in my whole life,habang nakataas ang kanang kamay, kasama ang ilan sa 2130 new CPA’s, sa harap ng mga makapangyarihang tao sa tanggapan ng PRC, BOA at PICPA, ako ay taimtim na namunumpa na itataguyod ko at ipagtatanggol ang Saligang Batas ng Pilipinas;na ako’y tunay na mananalig at tatalima rito; na susundin ko ang mga batas, mga utos na legal, at mga atas na ipinahayag ng mga sadyang itinakdang may-kapangyarihan ng Republika ng Pilipinas, at kusa kong babalikatin ang pananagutang ito, nang walang ano mang pasubali o hangaring umiwas.
Taimtim pa rin akong nanunumpa na sa lahat ng panahon at pook na kinalalagyan ay mahigpit akong manghahawakan sa mga etikal at tuntuning propesyonal ng mga Certified Public Accountants sa Pilipinas, at matapat kong gagampanan nang buong husay sa abot ng aking makakaya ang mga tungkulin at pananagutang iniatang sa isang itinakdang Certified Public Accountant.
It’s official.CPA na talaga ako. Masaya.Nakakaiyak din kung babalikan ko ang mga pangyayari ng nagkaraan. Hindi rin naman biro ang mga pinagdaan ko makuha lang ang titulong ito, habambuhay ko itong iingatan at proud ako dito.
Heto ang Programme:
Processional
Invocation Hon. Jose S. Tayag Jr.
National Anthem
Opening Remarks Hon. Rufo R. Mendoza
Message from the Commission Hon. Teresita R.Mananzala
Introduction of Guest Speaker Hon. Ma. Elenita B Cabrera
Inspirational Message Atty. Hermogenes P. Pobre, President of Manila Bulletin
Musical Intermission
Presentation of Awards to the CPA Board Topnotchers
Oath-taking and Induction
As CPA Hon. Eugene T. Mateo
As Members of PICPA Ms. Josefina G. Chua
Response Mr. Marwin Baldevia, CPA, May 2011 1st Placer
Closing Remarks Hon. Luis A Canete
Base sa criteria: With 50 or more examinees and with at least 80% passing percentage, walang qualified as top performing schools for May 2011 CPA Board exams. 17 CPA’s naman ang pasok sa Top 10. Congrats sa inyo! Minsan pinangarap ko din na makapasok sa Top 10. Alam ko namang hindi ko kaya. Haha. Kaya nanatiling pangarap na lang ‘yon. Masarap ang feeling ng pumasa,para kang nasa Cloud 9, paano pa kaya kapag napabilang sa Top 10,langit na ‘yon.
Ang nakakuha ng 1st place ay si Marwin Agamon Baldevia, CPA from Saint Paul’s Business School, Palo, Leyte, a working scholar who graduated Summa Cum Laude. Ang galing-galing! Saludo ako sa’yo, parekoy! According to his speech, nag-review siya sa RESA (Review School of Accountancy), 6th place sa First pre-board, 3rd place sa Final pre-board, 8th place sa PRTC open pre-board and look, 1st Place sa Actual CPA Board Exam with 92.14%. That’s a wow! For sure,pinag-aagawan na siya ngayon ng mga auditing firms at private sectors. God Bless sa career mo!
Ako naman, nag-aantay na lang ng result for a promotion sa current company na pinagtatrabahuan ko. The job interview went well naman. Matagal ko na ‘tong hinintay. Sana, palarin ako.
Sana.
Friday, July 8, 2011
Oath-Taking of New CPA's. Mamaya na!
Isang beses lang mangyayari sa buhay ko 'to!
Kaya nararapat lang na sisipot ako sa Oathtaking ng mga bagong CPA mamaya.
Here are the details:
Who: New CPA's
Where: Plenary Hall, PICC
Roxas Blvd, Pasay City
When: July 8, 2011, Friday 1PM
Attire: Barong for Men
Formal for Women
Tuesday, July 5, 2011
A CPA Board Exam Inspirational Story
I found this site, IAMACCOUNTANT sharing A CPA Board Exam Inspirational Story , a July 3, 2011 entry, which happens to be my very own CPA Board Exam Story.
Thank you Cendrick for sharing my story to your readers. Hopefully working-reviewees out there will be inspired upon reading my story!
Hihirit ako!Gusto kong gumawa ng Part 2!
Soon!
Thank you Cendrick for sharing my story to your readers. Hopefully working-reviewees out there will be inspired upon reading my story!
Hihirit ako!Gusto kong gumawa ng Part 2!
Soon!
Wednesday, May 25, 2011
CPA na ako. Yehey!
Konting patalastas at konting pagmamayabang lang po.
Salamat at nagbunga din ang aking paghihirap....
It's official,
CERTIFIED PUBLIC ACCOUNTANT (CPA)
na po ako.
CERTIFIED PUBLIC ACCOUNTANT (CPA)
na po ako.
Tuesday, May 24, 2011
Kakabakaba
Kung may taong kinakaahan sa mga oras na ito, AKO yon. Apat na araw ang CPA Board Exam (May 15,16,23,24 2011) at kahapon lamang ito natapos. At ngayon ay ilalabas na ng PRC ang result, NGAYON mismo, sa araw na ito, sa mga oras na ito. Kaya naman, kanina pa ako naka-online, nag-aabang,na sana matagpuan ko ang aking pangalan sa LIST of PASSERS.
Let's Pray!
Let's Pray!
Tuesday, February 22, 2011
CPA Board Exam Story
Ito ay isang kwento ng pagkabigo at hindi pagsuko sa isang labang nasimulan....
Pagka-graduate ko ng kolehiyo sa isang munting lalawigan sa aming probinsya, wala pa sa plano ko ang mag-take ng CPA Board exam. Gustuhin ko man maging CPA subalit marami ang naging hadlang. Unang-una, wala kaming panggastos para sa tuition fee ,sa uupahang dorm, pagkain at kung anu-ano pang kailangan para makapagrebyu sa Maynila. Wala kasing CPA Review school sa aming lugar kaya halos lahat ng gustong maging CPA ay kinailangan pang lumuwas ng Maynila.
Pagka-graduate ko ng kolehiyo sa isang munting lalawigan sa aming probinsya, wala pa sa plano ko ang mag-take ng CPA Board exam. Gustuhin ko man maging CPA subalit marami ang naging hadlang. Unang-una, wala kaming panggastos para sa tuition fee ,sa uupahang dorm, pagkain at kung anu-ano pang kailangan para makapagrebyu sa Maynila. Wala kasing CPA Review school sa aming lugar kaya halos lahat ng gustong maging CPA ay kinailangan pang lumuwas ng Maynila.
Sunday, February 20, 2011
Gusto Ko Lang Magmayabang!
Akala ko superbokya ang result ng first preboard exam. Hindi naman pala masyado.
Gusto ko lang itaas ang bandila ng Management Advisory Services subject.
Well, 90% lang naman ako sa subject na 'yon at hindi pa ako nag-aral n'yan ah.
Stock knowledge lang ang puhunan ko.
Ang talino ko pala kapag hindi nag-aaral...Hahaha.
Oo, ako na ang mayabang. At anung paki mo?
Gusto ko lang itaas ang bandila ng Management Advisory Services subject.
Well, 90% lang naman ako sa subject na 'yon at hindi pa ako nag-aral n'yan ah.
Stock knowledge lang ang puhunan ko.
Ang talino ko pala kapag hindi nag-aaral...Hahaha.
Oo, ako na ang mayabang. At anung paki mo?
Monday, February 7, 2011
Sino ang Nagtulak sa Pool?
May isang mayamang lalaki na may anak na magandang babae.
Tinipon niya ang lahat ng binatang kalalakihan sa kanilang lugar para sa isang pagsubok.
Ang pagsubok: Lalangoy lang naman sa swimming pool mula dulo hanggang dulo.
Ang premyo: Kayamanan o magandang babae.
Sa umpisa, determinado ang mga kalalakihan sa suungin ang pagsubok.
Subalit ng malaman nila na may maraming buwaya sa swimming pool ay nagsipag-atrasan silang lahat.
Ngunit nagulat ang marami nang isang binata ang nangahas na tumalon sa swimming pool at lumangoy......
At narating ang kabilang dulo ng pool nang hindi nakain ng buwaya.
Samakatuwid, nagtagumpay siya sa binigay na pagsubok.
Lalaking Mayaman: Ano ang gusto mong premyo? Aking kayamanan o ang aking anak na babae?
Binata: Hindi ko po hangad ang inyong kayamanan o ang inyong anak na babae.
Lalaking Mayaman: Bakit?
Binata: Ang nais ko lamang malaman ay kung sino ang tumulak sa akin sa pool.
Moral: Huwag pa nating hintayin na may ibang tao na magtutulak sa atin para makamit ang tagumpay.
Moral for CPA Board Examinees: Kusang mag-aral ng mabuti para makamit ang pinakamimithing titulo.
'Yan ay isa lamang sa mga kwentong ipinamahagi ni Paul de Jesus sa aming klase.
:)
Tinipon niya ang lahat ng binatang kalalakihan sa kanilang lugar para sa isang pagsubok.
Ang pagsubok: Lalangoy lang naman sa swimming pool mula dulo hanggang dulo.
Ang premyo: Kayamanan o magandang babae.
Sa umpisa, determinado ang mga kalalakihan sa suungin ang pagsubok.
Subalit ng malaman nila na may maraming buwaya sa swimming pool ay nagsipag-atrasan silang lahat.
Ngunit nagulat ang marami nang isang binata ang nangahas na tumalon sa swimming pool at lumangoy......
At narating ang kabilang dulo ng pool nang hindi nakain ng buwaya.
Samakatuwid, nagtagumpay siya sa binigay na pagsubok.
Lalaking Mayaman: Ano ang gusto mong premyo? Aking kayamanan o ang aking anak na babae?
Binata: Hindi ko po hangad ang inyong kayamanan o ang inyong anak na babae.
Lalaking Mayaman: Bakit?
Binata: Ang nais ko lamang malaman ay kung sino ang tumulak sa akin sa pool.
Moral: Huwag pa nating hintayin na may ibang tao na magtutulak sa atin para makamit ang tagumpay.
Moral for CPA Board Examinees: Kusang mag-aral ng mabuti para makamit ang pinakamimithing titulo.
'Yan ay isa lamang sa mga kwentong ipinamahagi ni Paul de Jesus sa aming klase.
:)
Sunday, January 23, 2011
Hindi Ako 'Yon
Wala pa namang pormal na announcement. Subalit kalat na kalat na ang isang hindi kanais-nais na tsismis na may napupusuan na ang Manager na iangat sa pwesto.
At hindi ako 'yon.
Oo, hindi ako.
Isang desisyon na guston kong sabihing habang buhay nilang pagsisisihan. Dahil nalinlang sila ng isang nilalang na kapag sa dagat ay itinapon,buung-buong lulutang.
Hindi ako masyadong bitter. Slight lang.
Gusto ko lang ng laban na patas. Malinis at walang halong pulitika. Walang pandaraya. Walang panlalamang.
Tagisan ng talino at galing lang. Ang mga matatalino at magagaling, lumalaban ng patas 'yan at hindi na kailangan magpaka-aso para mapansin at sabihing karapat-dapat.
Ginawa ko ang lahat para hindi magkatotoo ang tsismis. Subalit mukhang mabibigo ako. Mukhang hindi ko na mapipigilan ang itinakda. At kapag nangyari 'yon, mag-iiba ang direksyon ng ikot ng mundo...
Subalit hindi pa huli ang lahat para magbago sila ng isip...
Ano kaya ang mangyayari ngayong Linggo?
ABANGAN.
At hindi ako 'yon.
Oo, hindi ako.
Isang desisyon na guston kong sabihing habang buhay nilang pagsisisihan. Dahil nalinlang sila ng isang nilalang na kapag sa dagat ay itinapon,buung-buong lulutang.
Hindi ako masyadong bitter. Slight lang.
Gusto ko lang ng laban na patas. Malinis at walang halong pulitika. Walang pandaraya. Walang panlalamang.
Tagisan ng talino at galing lang. Ang mga matatalino at magagaling, lumalaban ng patas 'yan at hindi na kailangan magpaka-aso para mapansin at sabihing karapat-dapat.
Ginawa ko ang lahat para hindi magkatotoo ang tsismis. Subalit mukhang mabibigo ako. Mukhang hindi ko na mapipigilan ang itinakda. At kapag nangyari 'yon, mag-iiba ang direksyon ng ikot ng mundo...
Subalit hindi pa huli ang lahat para magbago sila ng isip...
Ano kaya ang mangyayari ngayong Linggo?
ABANGAN.
Wednesday, January 19, 2011
Sige Alak Pa!
"Gusto mo kita tayo, boring dito sa amin eh,"
Natanggap ko ang text na ito ni Leo habang besing-besi ako sa loob ng classroom. Gustong-gusto ko kapag nagdi-discuss si Paul de Jesus kaya naman hindi ako kumukurap para lang makasunod sa lesson namin about Franchise.
"9pm pa ang labas ko eh. Gabi na 'yon," reply ko.
Nagdadalawang isip din ako kasi nga may pasok pa ako bukas.
Nawala ako sa konsentrasyon kay Paul. Nagpalitan na kasi kami ng text messages ni Leo. Hanggang sa napagkasunduan naming magkikita ng 9pm para sabay na kaming pumunta ng bahay. Inuman lang pala ang hanap ng loko. Eh di ayos lang na pagbigyan...sabagay ilang araw na ring wala ng alak na dumadaloy sa aking katawan.
Hindi ko alam kung bakit sinapian si Paul kaya maaga nya kaming pinauwi na gustong-gusto ko naman.
Umuulan sa labas. Wala pa naman akong payong. Pero sa ngalan ng kasunduan, nagpaulan na lang ako papunta sa sakayan ng jeep. Mas gusto ko ngang magkasakit para sick leave sa opis. Pagod na rin akong magtrabaho kaya kung luluwang ang turnilyo ko ay bigla ko na lang silang gugulatin ng resignation letter.
Andun na ako sa LRT. D Jose Station. Hinihintay ko na si Leo. Maya-maya lang ay dumating na siya. Nauna na pala sa loob ng istasyon. Kunwari hindi ko sya nakita para siya ang kusang lalapit sa akin. Na nangyari naman. Konting kwentuhan at dumating na ang tren.
Tahimik lang kami sa loob. Inoobserbahan ko lang ang reaksyon ng mga tao sa loob ng tren. Syempre may nahuhuli akong mga babae't bakla na nakapako ang tingin kay Leo.
At sino ba namang hindi?
Sa tangkad niyang, 5 feet at 9 inches; half-Puerto-Rican at bakat na bakat ang laki ng muscles sa katawan. At naka-short lang siya. Model na model ang dating...In short,pogi.
LRT.MRT.Jeep.Nasa Market Market na kami. Hindi pa daw siya nakapunta dun ever kaya naman nag-tour around the place muna. Maraming tao. Sa paglalakad namin, may nakasalubong akong kakilala.
Si Ed. Mabuti na lang at hindi nya ako nakita. Sigh! Ayaw ni Leo sa lugar maraming tao. Gusto nya tahimik. Siguro para makapag-usap kami ng maayos.
At 'yon. Sa restobar na kokonti lang ang tao kami napadpad. Umorder ng pagkain at isang bucket ng beer. Tig-tatalong San Mig Light kami so ayos na 'yon para di masyadong malasing...Kain muna bago inom. Kwentuhan din ng kung anu-ano lang.
Pano kami nagkakilala ni Leo?
Well,sa hindi sinasadyang pagkakataon. Naalala n'yo pa ba si Ekstranghero sa nauna kong mga posts? Siya ang dahilan kung bakit may isang Leo ngayon. Si Ekstranghero kasi wala ng cellphone. Hindi ko alam kung anong pinaggagawa ng loko. Siyempre pa, dahil gusto daw nya akong makatext, nanghiram siya ng CP sa friend ng friend nya at si Leo 'yon. At 'yun ang simula.
Makwento si Leo. Mga kwentong hindi mo akalaing mararanasan ng isang tulad niya, istorya ng pagsubok at pag-asa. Na sa kabila ng lahat, bumabangon at handang suungin ang anumang laban.Marami akong nalaman sa buhay niya at sa mga pangarap nyang nais makamit. Sa pagkakataong 'yon, na-realized kong mas maswerte pala ako ng konti sa buhay.
Hatinggabi. Umuwi na kami. Sa bahay na siya natulog....
Natanggap ko ang text na ito ni Leo habang besing-besi ako sa loob ng classroom. Gustong-gusto ko kapag nagdi-discuss si Paul de Jesus kaya naman hindi ako kumukurap para lang makasunod sa lesson namin about Franchise.
"9pm pa ang labas ko eh. Gabi na 'yon," reply ko.
Nagdadalawang isip din ako kasi nga may pasok pa ako bukas.
Nawala ako sa konsentrasyon kay Paul. Nagpalitan na kasi kami ng text messages ni Leo. Hanggang sa napagkasunduan naming magkikita ng 9pm para sabay na kaming pumunta ng bahay. Inuman lang pala ang hanap ng loko. Eh di ayos lang na pagbigyan...sabagay ilang araw na ring wala ng alak na dumadaloy sa aking katawan.
Hindi ko alam kung bakit sinapian si Paul kaya maaga nya kaming pinauwi na gustong-gusto ko naman.
Umuulan sa labas. Wala pa naman akong payong. Pero sa ngalan ng kasunduan, nagpaulan na lang ako papunta sa sakayan ng jeep. Mas gusto ko ngang magkasakit para sick leave sa opis. Pagod na rin akong magtrabaho kaya kung luluwang ang turnilyo ko ay bigla ko na lang silang gugulatin ng resignation letter.
Andun na ako sa LRT. D Jose Station. Hinihintay ko na si Leo. Maya-maya lang ay dumating na siya. Nauna na pala sa loob ng istasyon. Kunwari hindi ko sya nakita para siya ang kusang lalapit sa akin. Na nangyari naman. Konting kwentuhan at dumating na ang tren.
Tahimik lang kami sa loob. Inoobserbahan ko lang ang reaksyon ng mga tao sa loob ng tren. Syempre may nahuhuli akong mga babae't bakla na nakapako ang tingin kay Leo.
At sino ba namang hindi?
Sa tangkad niyang, 5 feet at 9 inches; half-Puerto-Rican at bakat na bakat ang laki ng muscles sa katawan. At naka-short lang siya. Model na model ang dating...In short,pogi.
LRT.MRT.Jeep.Nasa Market Market na kami. Hindi pa daw siya nakapunta dun ever kaya naman nag-tour around the place muna. Maraming tao. Sa paglalakad namin, may nakasalubong akong kakilala.
Si Ed. Mabuti na lang at hindi nya ako nakita. Sigh! Ayaw ni Leo sa lugar maraming tao. Gusto nya tahimik. Siguro para makapag-usap kami ng maayos.
At 'yon. Sa restobar na kokonti lang ang tao kami napadpad. Umorder ng pagkain at isang bucket ng beer. Tig-tatalong San Mig Light kami so ayos na 'yon para di masyadong malasing...Kain muna bago inom. Kwentuhan din ng kung anu-ano lang.
Pano kami nagkakilala ni Leo?
Well,sa hindi sinasadyang pagkakataon. Naalala n'yo pa ba si Ekstranghero sa nauna kong mga posts? Siya ang dahilan kung bakit may isang Leo ngayon. Si Ekstranghero kasi wala ng cellphone. Hindi ko alam kung anong pinaggagawa ng loko. Siyempre pa, dahil gusto daw nya akong makatext, nanghiram siya ng CP sa friend ng friend nya at si Leo 'yon. At 'yun ang simula.
Makwento si Leo. Mga kwentong hindi mo akalaing mararanasan ng isang tulad niya, istorya ng pagsubok at pag-asa. Na sa kabila ng lahat, bumabangon at handang suungin ang anumang laban.Marami akong nalaman sa buhay niya at sa mga pangarap nyang nais makamit. Sa pagkakataong 'yon, na-realized kong mas maswerte pala ako ng konti sa buhay.
Hatinggabi. Umuwi na kami. Sa bahay na siya natulog....
Monday, November 8, 2010
Babangon Ako!
Ako'y minsang nabigo, sumubok ulit at muli na namang nabigo. Nabigo ng dalawang beses. Masakit. Subalit kelangan kong tanggapin ang isang nagdudumilat na katotohanan sadyang hindi pa para sa akin ang tagumpay.
Pero kelan ko makakamit ang tagumpay?
Anim na buwan mula ngayon. Andun naghihintay si Tagumpay. Babangon ako at muling susubok. Sana sa pagkakataong ito ay ito na talaga...
Tatlong letra lang ang idadagdag sa pangalan ko pero parang kayhirap buuin.
Bobo ba daw ako? Asan na ang pinagmamalaki kong nagliliparang mga kulay nung grumadwet ako ng college? Tuluyan na bang lumipad? Hindi ba daw ako nagsasawa?
Manhid na ako sa sinasabi ng ibang tao dahil wala akong pakialam sa kanila.Basta ang importante nangarap ako at umaksyon para makamit ang pangarap na 'yon.
CPA. 'Yon lang naman eh. Wala ng iba pa.
Pero kelan ko makakamit ang tagumpay?
Anim na buwan mula ngayon. Andun naghihintay si Tagumpay. Babangon ako at muling susubok. Sana sa pagkakataong ito ay ito na talaga...
Tatlong letra lang ang idadagdag sa pangalan ko pero parang kayhirap buuin.
Bobo ba daw ako? Asan na ang pinagmamalaki kong nagliliparang mga kulay nung grumadwet ako ng college? Tuluyan na bang lumipad? Hindi ba daw ako nagsasawa?
Manhid na ako sa sinasabi ng ibang tao dahil wala akong pakialam sa kanila.Basta ang importante nangarap ako at umaksyon para makamit ang pangarap na 'yon.
CPA. 'Yon lang naman eh. Wala ng iba pa.
Tuesday, May 19, 2009
Tsk...Tsk!
PRC released already the results of the recent CPA Board Examination.
I didn't make it!
I have no choice but to accept the fact that luck is not with me this time. It hurts! I did my best but I don't know what went wrong. Majority failed, so why worry? I care less about what other people might say.
I'll better try my luck next time. I am not losing hope. I'm positive that I can make it for the next board exam. Yes, I will courageously take the board exam this coming October. And hopefully I can make it!
I didn't make it!
I have no choice but to accept the fact that luck is not with me this time. It hurts! I did my best but I don't know what went wrong. Majority failed, so why worry? I care less about what other people might say.
I'll better try my luck next time. I am not losing hope. I'm positive that I can make it for the next board exam. Yes, I will courageously take the board exam this coming October. And hopefully I can make it!
Subscribe to:
Posts (Atom)